اجزای اصلی یک تریدینگ پلن حرفهای
یک تریدینگ پلن حرفهای باید تمام بخشهای مهم معاملهگری را پوشش دهد. اجزای اصلی برنامه معاملاتی مشخص میکنند که برنامه معاملاتی تا چه اندازه قابل اجرا و قابل بررسی است. وقتی این اجزا کنار هم قرار بگیرند، معاملهگر میتواند تصمیمهای خود را منظمتر و قابل ارزیابیتر اجرا کند.
هدف معاملاتی و میزان ریسکپذیری
اولین بخش تریدینگ پلن، مشخص کردن هدف معاملهگر از فعالیت در بازار است. هدف میتواند یادگیری، حفظ سرمایه، کسب سود مستمر یا ساخت یک منبع درآمد جانبی باشد اما باید واقعبینانه و قابل اندازهگیری نوشته شود. در کنار هدف، معاملهگر باید بداند تا چه مقدار ضرر روزانه، هفتگی یا ماهانه برای او قابل تحمل است.
بازار، نماد و تایم فریم معاملاتی
در تریدینگ پلن باید مشخص شود معاملهگر در کدام بازار و روی چه نمادهایی معامله میکند. برای مثال، یک تریدر فارکس ممکن است فقط روی جفتارزهای اصلی یا طلا تمرکز کند و از معامله روی نمادهای پرنوسانتر دور بماند. همچنین تعیین تایم فریم تحلیل و ورود باعث میشود معاملهگر بین سبکهای مختلف سردرگم نشود.
زمان معامله و سشنهای معاملاتی
در برنامه معاملاتی باید مشخص شود معاملهگر در چه ساعتهایی از روز اجازه معامله دارد. به عنوان مثال تریدر باید بر اساس سبک معاملاتی خود مشخص کند فقط در سشن لندن، سشن نیویورک یا زمان همپوشانی این دو سشن معامله میکند.
قوانین ورود و خروج از معامله
قوانین ورود و خروج باید بهگونهای نوشته شوند که معاملهگر در لحظه تصمیمگیری دچار ابهام نشود. این قوانین میتوانند بر اساس ساختار بازار، حمایت و مقاومت، خط روند، تاییدیه کندلی، اندیکاتورها یا ترکیبی از چند ابزار باشند.
مدیریت ریسک و تعیین حجم معامله
مدیریت ریسک یکی از مهمترین بخشهای پلن معاملاتی است. حتی یک استراتژی سودده هم بدون کنترل ریسک میتواند باعث از بین رفتن سرمایه شود. در این بخش باید مشخص شود ریسک هر معامله چند درصد از سرمایه است، حد ضرر روزانه چقدر است و در چه شرایطی معاملهگر باید فعالیت خود را متوقف کند.
ژورنال معاملاتی و بررسی عملکرد
ژورنال معاملاتی بخش تحلیلی تریدینگ پلن است و به معاملهگر کمک میکند نتیجه معاملات خود را بررسی کند. در ژورنال باید دلیل ورود، محل خروج، میزان سود یا ضرر، احساسات هنگام معامله و رعایت یا عدم رعایت قوانین ثبت شود.
آموزش طراحی تریدینگ پلن
برای نوشتن پلن معاملاتی، بهتر است معاملهگر از قوانین ساده و قابل اجرا و به دور از جزئیات غیرضروری و پیچیده شروع کند. باید یادآوری کرد که هدف از نوشتن برنامه معاملاتی این است که معاملهگر بداند در چه شرایطی معامله کند، چگونه معاملات خود را مدیریت کند و بعد از هر معامله چگونه عملکرد خود را بررسی کند. بنابراین یک تریدینگ پلن باید قابل فهم، قابل اجرا و قابل اصلاح باشد.
مرحله اول: سبک معاملاتی خود را مشخص کنید
اولین قدم در نوشتن تریدینگ پلن، انتخاب سبک معاملاتی است. معاملهگر باید سبک معاملاتی متناسب با مهارت و روحیات خود انتخاب کند. بنابراین معاملهگر باید از همان ابتدا بداند قرار است اسکالپر باشد، روزانه معامله کند، سوئینگ ترید انجام دهد یا با دید بلندمدتتری وارد بازار شود.
مرحله دوم: بازار و نمادهای معاملاتی را انتخاب کنید
در این مرحله باید مشخص شود معاملهگر روی کدام بازار و نمادها تمرکز دارد. محدود کردن نمادهای معاملاتی باعث میشود معاملهگر رفتار بازارهای انتخابی خود را بهتر بشناسد و به صورت مداوم بین چارتهای مختلف سردرگم نشود.
مرحله سوم: شرایط ورود و خروج هر معامله را بنویسید
در یک پلن معاملاتی باید قوانین ورود و خروج هر معامله به صورت شفاف بیان شده باشد. برای مثال، اگر ورود بر اساس شکست یک سطح انجام میشود، باید مشخص باشد شکست معتبر چه ویژگیهایی دارد، حد ضرر کجا قرار میگیرد و حد سود معامله چگونه تعیین میشود. هرچقدر این قوانین شفافتر باشند، معاملهگر کمتر درگیر تصمیمات لحظهای و احساسی میشود.
مرحله چهارم: میزان ریسک و حجم معامله را تعیین کنید
در برنامه معاملاتی باید مشخص شود معاملهگر در هر معامله چه درصدی از سرمایه را ریسک میکند. همچنین باید حد ضرر روزانه یا هفتگی تعیین شود تا چند معامله ناموفق پشت سر هم باعث آسیب جدی به حساب نشود.
مرحله پنجم: پلن را تست و بازبینی کنید
بعد از نوشتن پلن، نباید بلافاصله با سرمایه اصلی آن را اجرا کرد. بهتر است قوانین معاملاتی ابتدا با بک تست، فوروارد تست یا حساب دمو بررسی شوند تا معاملهگر بفهمد پلن در شرایط مختلف بازار چقدر قابل اجراست. بعد از مدتی هم باید نتایج معاملات بررسی شود و فقط بخشهایی از پلن اصلاح شوند که بر اساس داده و تجربه، نیاز به تغییر دارند.
بیشتر بخوانید: اکسپرت تریدینگ بورد چیست
